در مورد میتوکندری بیشتر بدانیم

نام میتو کندری ترکیبی است دو کلمه یونانی mito به معنی رشته و Chondrion به معنی دانه .

میتوکندری اولین بار در قرن نوزدهم مشاهده شد ولی پیشرفت واقعی عمل آن پس از ابداع روش های جداسازی بخش های مختلف سلول ها صورت گرفت .

شکل آنها اغلب کروی یا میله ای است . قطر آنها 5/. تا 1 میکرومتر و طول آنها 3 میکرومتر است .

میتوکندری تقریبا 25% از حجم سیتوپلاسم اغلب سلول های یوکاریوتی را اشغال می کنند.این اندامک پس از هسته ، واکوئل و کلروپلاست بزرگترین ساختار داخل سلولی است . سلول های گیاهی نسبت به سلول های جانوری میتوکندری کمتری دارند .

تعداد میتوکندری ها به طور مستقیم با فعالیت بافت ها ارتباط دارد که این امر نقش میتوکندری ها را در متابولیسم مشخص می کند .
غشا خارجی : سطح صافی داشته واین غشا با دارا بودن پروتئین هایی به نام پورین که تشکیل دهندهء کانال های بزرگ پرآبی درغشا می باشند عبور مولکولهایی با وزن مولکولی تا 10000دلتن را امکان پذیر می سازد.

از جمله پروتئین های دیگر موجود در این غشا آنزیم هایی هستند که در سنتز و متابولیسم لیپیدهای میتوکندری دخیل اند .

غشا داخلی : مشخص ترین ویژگی ساختاری غشای داخلی میتوکندری ، تا خوردگی های متعددی به نام تیغه یا کریستا است . غشا داخلی پروتئین هایی با سه عملکرد دارد : 1. پروتئین های ناقل که عبور متابولیت ها را کنترل می کند 2. پروتئین هایی که واکنش های اکسایشی زنجیرهء تنفسی را انجام می دهند . 3. مجموعهء آنزیمی که در تشکیل ATP در مادهء زمینه دارد .